Als je auto toch stilstaat…

Een auto delen klinkt vrij eenvoudig: je gebruikt hem zelf niet en iemand anders heeft hem nodig. Dus waarom zou je hem niet beschikbaar stellen?

Totdat het om je eigen auto gaat. Wie rijdt erin? Wat gebeurt er bij schade? Hoe zit het met boetes? Komt de auto netjes terug? En moet je zelf thuisblijven om de sleutel te overhandigen?

Aflevering 9 van de Natuurlijk!Deelmobiliteit-podcast gaat over peer-to-peer autodelen: auto’s van particulieren die via SnappCar door anderen gebruikt kunnen worden.

Een extra laag in het het totale deelmobiliteitsaanbod, want er staan al heel veel auto’s in straten en wijken. De vraag is hoe je daar bruikbaar, betrouwbaar en lokaal aanbod van maakt.

Een auto uit de buurt

SnappCar wordt in de aflevering omschreven als ‘een soort Airbnb voor auto’s’. Het platform heeft geen eigen vloot, maar brengt mensen die een auto willen huren in contact met mensen die hun auto beschikbaar stellen.

Zo’n auto staat vaak gewoon in de buurt. Zonder bestickering. Zonder hub. Zonder apart vak. Tussen de andere auto’s in de straat.

Je benut wat er al is, maar iemand moet zijn eigen auto wel durven delen. Verzekering, aansprakelijkheid, schadeafhandeling en gebruiksafspraken moeten kloppen. Anders blijft het bij een slim idee.

Volgens Koen Minnema, COO van SnappCar, was verzekering vanaf het begin een van de belangrijkste puzzels. In de aflevering vertelt hij ook dat SnappCar inmiddels rond de 10.000 auto’s op het platform heeft.

Van sleutel naar app

In het klassieke peer-to-peer model moest de eigenaar aanwezig zijn: sleutel overdragen, rondje om de auto, foto’s maken, uitleg geven en afstemmen hoe laat de auto terugkomt.

Voor sommige mensen werkt dat prima en is het zelfs leuk want je ontmoet weer iemand uit je buurt. Voor anderen is het gedoe. Als huurder wil je snel weg. Als verhuurder wil je niet je agenda vrijhouden omdat iemand de auto komt ophalen.

Daarom ontwikkelde SnappCar keyless gebruik: auto’s die met de app geopend kunnen worden. Huren wordt makkelijker. Verhuren hangt minder af van een afspraak aan de voordeur.

Peer-to-peer autodelen is daardoor niet meer alleen de buurman die af en toe zijn auto uitleent. Er ontstaat ook aanbod van partners en lokale ondernemers die meerdere auto’s beschikbaar stellen. SnappCar noemt in de aflevering richting de duizend auto’s die door ondernemers worden gerund en 1.500 keyless auto’s op het platform.

Eén bakwagen, zeventien auto’s verder

In de podcast gaan we in op het verhaal van Sebastiaan en Marloes. Sebastiaan kocht ooit een bakwagen voor zijn meubelbedrijf en die stond vaak stil. Zijn garagehouder zei: joh, zet hem anders eens op SnappCar.

Hij probeerde het en de eerste keer voelde het spannend. Je geeft toch je eigen auto mee. Komt hij wel terug? Gaat het goed? Na een paar keer went het. Zeker als verzekering, check-in en afspraken goed geregeld zijn.

Daarna kwam er een tweede auto bij. De oude familieauto, die eigenlijk verkocht zou worden. Daarna nog één. En nog één.

Inmiddels bieden Sebastiaan en Marloes zeventien(!) auto’s aan, verspreid over meerdere steden. Wat begon met één bakwagen die toch stilstond, groeide uit tot lokaal deelauto-aanbod.
Dat klinkt misschien als passief inkomen, maar…zo passief is dat niet.

Auto’s moeten naar de APK. Onderhoud moet worden geregeld. Schade moet worden afgehandeld. Huurders stellen vragen. Soms moet een auto worden gewassen, gecontroleerd of verplaatst.

En als je auto’s in Amersfoort, Almere, Nijmegen en Hilversum hebt staan, kun je niet overal zelf even langs. Stabiel aanbod vraagt beheer en mensen die weten waar de vraag zit. Die zien of een auto op de goede plek staat en die kunnen bijsturen als iets niet werkt.

Digitaal geregeld, lokaal uitgevoerd

Peer-to-peer autodelen loopt via een app, maar gebeurt op straat. Een auto moet ergens staan. Op een plek waar mensen hem kunnen vinden, waar parkeren mogelijk is en waar de omgeving ermee kan leven.

Soms betekent dat: rondlopen. Kijken waar ruimte is. Een straat proberen. Een bewoner spreken. De auto toch verplaatsen. Data ondersteunt daarbij. SnappCar kan zien waar vraag ontstaat, welke postcodegebieden kansrijk zijn en welke auto’s goed gebruikt worden.

Maar data kan de straat niet vervangen. Zodra particulier autodelen groeit, komt parkeerbeleid om de hoek. In Utrecht kon SnappCar als een van de eerste gemeenten parkeervergunningen voor partners organiseren. Inmiddels kan dat in meer dan tien gemeenten. Dat helpt partners, maar ook gemeenten: zij krijgen niet allemaal losse ondernemers aan de balie.

Toch loopt het niet altijd en overal soepel. Elke gemeente heeft eigen regels en systemen. Soms is er beleid, maar werkt de uitvoering nog niet.

Wat overheden kunnen doen

Gemeenten hoeven peer-to-peer autodelen niet zelf te organiseren, maar ze bepalen wel een deel van de ruimte waarin het kan groeien en ze kunnen gericht begeleiden. Met parkeervergunningen, processen en beleid dat particuliere deelauto’s niet vergeet in bestaande wijken en nieuwbouwgebieden.

In de aflevering worden lagere kosten voor parkeervergunningen en een andere btw-behandeling genoemd als mogelijke stimuleringsmaatregelen. De vraag die daaronder ligt is praktischer: kunnen bewoners toegang krijgen tot een auto, zonder dat iedereen er zelf één voor de deur hoeft te hebben?

Peer-to-peer autodelen kan daarin een rol spelen als extra laag om bestaande auto’s beter te benutten, aangevuld met partners die stabiel aanbod leveren.

Luister de aflevering

In aflevering 9 praten we met Koen Minnema van SnappCar en met Sebastiaan en Marloes, lokale SnappCar-partners.

Over de eerste keer dat je je auto meegeeft. Over auto’s openen met een app. Over parkeervergunningen die in de ene gemeente binnen een week geregeld zijn en elders maanden kosten.

Luister Als je auto toch stilstaat… via je favoriete podcastapp of hieronder.